تأملات نابهنگام

خواجو به سعی امیر... ۱۷

حکایت شب هجران و
حال و روز جدایی

زمین ببوس
                 و
                       بیان کن...
                                         بدان زبان که تو دانی

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۰/۰۳ ساعت 12:33 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۶

تقدیم به پریس

دل دیوانه‌ام
از بند

کجا گیرد پند؟

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۹/۲۰ ساعت 13:16 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۵

عیبم مکن ای خواجه
که در عالم معنی،

                        جهل‌است خردمندی
                                                  و...
                         دیوانه، خردمند

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۱۹ ساعت 15:39 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۴

خون دل ِ ما خوری

و...........

باک نداری

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ ساعت 22:24 توسط امیر |

گرچه جانان دوست دارد دشمنی با دوستان،...

                                      دشمن جان ِ خودست،
                                                    آن‌کس که برگردد
                                                                        ز دوست

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۷ ساعت 23:21 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۲

گر سر ِ وصل گدایی
چو من‌ات نیست،
... رواست

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۶ ساعت 19:10 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۱

گر سر ِ شه‌مات داری،
                           پیش اسبش
                                            رُخ بنه...
   ........

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۴ ساعت 13:28 توسط امیر |

خواجو به سعی امیر... ۱۰

راستی را در سپاهان*
خوش بود
آواز رود*

رود را بر ساز کن مطرب،
که دل دادم به رود

* سپاهان، اینجا هم کنایه از نام قدیمی شهر اصفهان است هم نام یکی از لحن‌های قدیمی در موسیقی.
* رود به معنای ساز بربت یا عود نیز هست.

----------

توضیح: این دو مصراع، متعلق به دو بیت متفاوت هستند اما من دوست‌تر داشتم در کنار هم بیاورمشان.

اصل این دو بیت:
راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود در میان ِ باغ‌ کاران یا کنار زنده‌ رود
باده در ساغر فکن ساقی که من رفتم به ‌باد رود را بر ساز کن مطرب که دل دادم به‌ رود

+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۱ ساعت 22:53 توسط امیر |