اندر باب رفیقنا (بر وزن شیخنا!) که به واسطهء درسی که خوانده و کاری که انجام میدهد به مسائل رنگی، دکوراسیونی، هماهنگی ای و ... بسیار حساس میباشند! خدا همه مان را بیامرزد!

آرتمیس: واقعاً اون کسی که رنگ آمیزی اینجا رو انتخاب کرده ... چی فکر میکرده با این همه رنگ خاکستری و اون سنگ های بدرنگ دیوار و کف زمین؟ ... یعنی ...
من: ... ها؟ باید دارش زد؟
آرتمیس: اگه الان اینجا دم دستِ من بود...
من: ... ها؟ خفه ش میکردی؟
آرتمیس: (خیلی ریلکس) نه! قشنگ با چاقو پوستش رو میکندم...
من:
آرتمیس: (با آروم ترین و آرامش بخش ترین لحن ممکن!) اونم نه با چاقوی آشپزخونه! با چاقوی میوه خوری! قشنگ قلفتی میکندم پوستش رو!
من: آها.... یادم باشه هیچوقت اتاقم رو بهت نشون ندم!!

-------

پ.ن: قرار بود چیزی بنویسم تا جیگر همه این بار برای "من" کباب بشه! لطفاً در صورت امکان جیگرتان کباب شود!! ممنونم!