اسمی که بر کسی دانسته نیست "اسم اعظم" است که اگر کسی آن را به زبان آورد، هر چه بخواهد برآورده می‌شود. برای دستیابی به اسم اعظم راه‌های زیادی توصیه شده‌است که از آن جمله خواندن کلمات قرآن از سر و ته می‌باشد. یعنی خواندن اولین کلمهء قرآن و آخرین آن سپس دومین و الاآخر.  [...]

برخی از شعرا و عالمان علوم غریبه از جمله شیخ بهایی برای دستیابی به اسم اعظم سر نخ هایی داده‌اند. شیخ بهایی مدعی است که در ۷۱ سالگی موفق به کشف اسم اعظم شده و چگونگی ان را ضمن شعری توضیح داده‌است، که چند بیت آن را در زیر می‌آورم:

سال هفتاد و یک عمرم چو رسید              فکر من پرده از این رمز درید

و پس از چگونگی دست‌یابی چنین ادامه می‌دهد:

عددش با سُوُر قرآنی                            متساوی‌است اگر می‌دانی
ظا بود آخر و شش حرف در او                 گوش دل باز کنی گر نیکو
عدد و بنیه‌اش هفتاد است                    این هم از قاعده استاد است
هشت حرف است به ترتیب نظام            بسط حرفیش چهل گشته مدام
لفظیش نوزده از روی جَمَل                    هست چون مدخل باسط بعمل
دومیش میم و چهارم لام است              سیمش شهره در این ایام است
از سه جا مصدر اسمش ذال است          در سرایه از انفال است
اولش هفده و آخر سین است                متصل در وسط یاسین است

-------------

طلسم / گرافیک سنتی ایران - پرویز تناولی - نشر بن‌گاه ۱۱۰،۰۰۰ ریال

پی نوشت تبلیغاتی: بیست سال بعد... به روز شد! فکرش رو می‌کنید مهروش بیست سال بعد چه چیزی می‌نویسه؟