تأملات نابهنگام

من: واقعاً خدا پدر و مادر اون کسی که ماشین لباس شویی رو اختراع کرد بیامرزه!
دخترک: تنبلی دیگه...!
من: نه.. از روی تنبلی نیست. واقعاً از آدم وقت می‌گیره لباس شستن و ظرف شستن و اینجور کارها. اگر تو آشپزخونه جا داشتم یه ماشین ظرفشویی هم می‌گرفتم!
دخترک: یعنی وقت نداری چهارتا بشقاب رو هم بشوری؟ خوبه تنها زندگی می‌کنی و اونقدرها هم ظرف کثیف نمی‌شه.
من: نه دیگه. واقعاً وقت نمی‌کنم.
دخترک: حالا مگه چه کارایی می‌کنی که وقت نداری کلاً؟
من: فوتبال تماشا کردن و وبگردی و فیلم و بازی با کامپیوتر و اینا دیگه!
دخترک: آها... از اون لحاظ!!

----------

پی نوشت مهم اما بی ربط: حتماً اینجا رو بخونید و حتماً به فرمان ایشون حمله کنید. برای دوست وبلاگی‌مون، گیل بانو و همسفرش باید دست به دست هم بدیم و انرژی مثبت بفرستیم. فکر نکنم خیلی کار سختی باشه، نه؟!!