دقیقاً همین روزها بودند. دقیقاً ژانویهء ۲۰۰۲ و دوران امتحانات بود که کیارا یه سی‌دی از کارهای یه خواننده و آهنگساز ایتالیایی به اسم فابریتزیو ده‌آندره بهم داد که جورایی دنیای جدیدی از موسیقی ایتالیایی رو برام مشخص می‌کرد.
صدای گرم خواننده و همراهی گیتار و احیاناً یکی دو ساز دیگه که تو بعضی از آهنگها بودند و تو خیلی‌ها هم نبودند و اون فضای به شدت تیره و نوستالژیک و در عین حال پر از طعنه و نیش و کنایه‌ای که تو شعرهای این آدم پیدا می‌شد از همون دفعهء اولی که به موسیقی‌اش گوش دادم من رو به خودش جذب کرد و به شدت روم تاثیر گذاشت طوری که همون موقع با خودم فکر کردم چرا باید انقدر دیر با کارهای این خواننده آشنا می‌شدم؟ در حالی که کمتر از شیش ماه بود که تو ایتالیا زندگی می‌کردم.
"دعا در ژانویه" (Preghiera in Gennaio) اولین کاری بود که از ده‌آندره گوش دادم و این قسمت از موسیقی شعرش به شدت برام جذاب بود:

 

"ای خداوند بخشنده،
بهشت زیبایت را
مخصوصاً برای کسانی آفریدی
که لبخند نزده‌اند
برای کسانی که با وجدانی پاک زندگی کرده‌اند
جهنم تنها برای کسانی است
که از آن وحشت دارند"

روزها گذشتند و من هر روزم رو با موسیقی ده‌آندره شروع می‌کردم و خیلی جاها باهاش گریه کردم و خیلی جاها هم باهاش خندیدم... خنده که یعنی، لبخندهای تلخ!
امروز ده سال از مرگ این خواننده و شاعر بزرگ می‌گذره؛ کسی که هنرش رو زندگی کرد و به همون اندازه‌ای که تو زندگی‌اش صداقت داشت تو هنرش این صداقت رو وارد کرد و شاید راز اسطوره شدنش هم همین باشه که صادق بود و از نوشتن و خوندن دربارهء هیچ چیز ابایی نداشت.

یکی از بهترین کارهایی که من از این آدم شنیدم قطعه‌ایه به اسم Amore che Vieni, Amore che vai، یا "ای عشق که می‌آیی، ای عشق که می‌گریزی". ترجمهء متن این آهنگ این پایین گذاشتم و متن اصلی رو می‌تونید اینجا ببینید.

 

 

"آن روزهای از دست رفته به دنبال باد
از برای ربودن یک بوسه و خواستن صد بوسهء دیگر
یک روزی به هر حال، به یاد خواهی آورد
ای عشق که می‌گریزی، به سویم بازخواهی گشت.

و تو با چشمانی به رنگی دیگر
که به من همان واژه‌های عاشقانه را می‌گویی
بعد از یک ماه یا بعد از یک سال
خواهی گفت فراموششان کن
ای عشق که می‌آیی، از من خواهی گریخت.

آمده از آفتاب یا از سواحل یخ بسته،
گم شده در پاییز یا رفته با باد تابستانی
همواره دوستت داشته‌ام، هیچگاه دوستت نداشته‌ام
ای عشق که می‌آیی، ای عشق که می‌گریزی"