تأملات نابهنگام

چند وقتیه که هر روز دارم با موسیقی طالع نحس و ارکستراسیون بی نظیر جری گلداسمیت سر می‌کنم. یعنی یه جورایی صبح که بیدار می‌شم این موسیقی باید شروع بشه و شب قبل از خواب هم حتماً باید یه دور بشنومش. انگار دکتر تجویز کرده باشه!
به خدا فکر کنم همسایه‌هام فکر می‌کنند شیطان پرست شدم که دائم دارم موسیقی‌یی رو گوش می‌کنم که توش یه بند دارند داد می‌زنند Ave Satani*.

خلاصه که داستانیه. البته خب من دارم روی ژانر موسیقی فیلم ترسناک کار می‌کنم و تازگی ها این فرم برام جذابیت پیدا کرده. به نظرم یکی از بهترین نمونه‌هایی که تا حالا تو این ژانر نوشته شده همین موسیقی طالع نحسه که به طرز فوق‌العاده‌ای تاثیرگذاره. البته خب این تصور غلط رو نمی‌دونم کدوم شیرپاک خورده‌ای تو ایران رواج داده که این موسیقی، همون موسیقی کارمینا بوراناست! از جمله این آقای جاهد که اینجا در همین زمینه دوکلمه حرف زده که پره از ایراد و اشتباه. این شد که مجبور شدم تو کمی با موسیقی جوابی بهش بدم. من نمی‌دونم چرا بعضی‌ها فکر می‌کنند حتماً باید در هر زمینه‌ای بدون اینکه دانشش رو داشته باشند به صورت حرفه‌ای اظهار نظر کنند!

در همین رابطه جناب شازده هم چیزکی نوشته که تو اندرونی قابل خوندنه!

* یه جورایی می‌شه به صورت Hail Satan ترجمه‌اش کرد.