تأملات نابهنگام

اینطور مواقع هی می‌شینم با خودم فکر می‌کنم ببینم کجای کارم اشتباه بودم! یعنی حس می‌کنم اگر آدم یاد بگیره گاهی اوقات با دید انتقادی به خودش و گذشته‌اش نگاه کنه و سعی کنه ایراداتش رو پیدا کنه تازه تو مقام صفر قرار داره و تازه می‌تونه به خودش به عنوان یک آدم معمولی نگاه کنه.
اولین تلاش برای برطرف کردن مشکلات، آدم رو تازه تو مسیر قرار می‌ده. مسیری که آخرش قرار نیست هیچ چیز مهم و اتفاق خارق العاده و به قول فرجام پایان کوبنده‌ای داشته باشه؛ مهم اینه که آدم تو راه درست قرار بگیره و سعی کنه حتا اگر شده با کمی سختی و یه کم تلاش بیشتر لایف استایل خودش رو یه کم عوض کنه.

<...>