پارادوکس که میگن...
ولی خب آدم گاهی اوقات اشتباهاتی میکنه و مثلاً میشینه به خوندنِ روزنامهها و خب گاهی اوقات هم حرف بعضیا رو که میخونه اصولاً نمیتونه آروم بگیره! یعنی بعضیا یه سری اراجیف رو همچین پشت هم ردیف میکنند و تحویل آدم میدن که دیگه آدمیزاد روزهء سکوت و این مزخرفات یادش میره و نمیتونه ساکت بشینه.
یه آقایی به اسم افشار که اساساً خیلی مهم نیست چکاره است وقتی دیده سازمان ملل ایران رو کشوری با میزان شادی پایین قلمداد کرده برگشته گفته "تحقيقات نشان داده است مجالس عزاداري ما در کاهش آلام دروني و ايجاد نشاط مردمي و معنوي تاثير زيادي دارد."!!
الان نمیخوام وارد بحث های مربوط به کاتارسیس و تراژدی در یونان باستان و این حرفها بشم اما آخه این چه توجیهیه که بعضیا ارائه میدن؟ البته ایشون یه سری حرف راجع به برنامه های تلویزیونی و اینا هم زد که خب با توجه به اینکه اصولاً مجلس عزاداری باعث شادی و نشاط در مردم ایران میشه من یه سری طرح تلویزیونی برای تقویت یه سری چیزهای دیگه در میان مردم عزیز کشور عزیزتر از جان پیشنهاد میکنم:
- برای تشویق مردم به ورزش و تحرک پیشنهاد میکنم از سخنرانی های دکتر سروش یا الهی قمشهای استفاده بشه و لا به لاش هم یکی دو تا تصویر از گیگیلی ِ کلاه قرمزی و مخمل ِ خونهء مادربزرگه نشون داده بشه.
- برای تقویت آرامش روانی و سلامت اخلاقی پیشنهاد میشه از فیلم هایی با مضمون قتل و جنایت و خشونت و ... استفاده بشه تا مردم بفهمند چقدر این چیزا اخ و پیف هستند.
- به جای پخش کردن نماز جمعه، پیشنهاد میشه از سخنرانی پاپ در روزهای یکشنبه استفاده بشه.
- برای ارضای حس زیبایی شناسی موسیقایی و ادبی پیشنهاد میشه آب بیشتری به برنامه های سهیل محمودی و علیرضا افتخاری بسته بشه.
- برای اینکه نشون بدیم در صنعت فیلم و سریال تلویزیونی چقدر پیشرفته هستیم پیشنهاد میشه سریال های "یونس پیامبر"، "نوح و کشتی نجات"، "جرجیس"، و "حضرت سلیمان و ران ملخ" هم ساخته شوند.
- و در آخر، برای اینکه میرحسین تو انتخابات پیرزو بشه، به شدت پیشنهاد میشه که از دستاوردهای دولت و اقدامات احمدی نژاد بیشتر صحبت بشه. اصولاً نشون دادن هر فریم از صورت مهرورز خان خود به خود یه رای به آرای جناح مقابل تزریق میکنه!