تأملات نابهنگام

زیادی همه چیز را سخت می گیریم، می‌دانی؟
بیش از اندازه فکر می‌کنیم به نهایت‌ها...؛

خوشبختی شاید فقط در همین باشد که یک روزی من آرنج دست راستم را نشانت بدهم تا ببینی که جای گزیدگی زنبور هنوز خوب نشده و تو آرام دستی بروی آن بکشی و از سر دلسوزی اخمی کنی و بعد آرام سرت را به طرفم برگردانی و نگاهم کنی و نگاهت کنم؛ نگاهم کنی و نگاهت کنم؛... فقط همین...؛ خوشبختی به همین سادگی‌هاست و ما به سختی دنبالش می‌دویم.